خانه
پرسش های متداول
تماس با ما
Toggle navigation
خانه
آشنایی
درباره شرکت مبتکران
رزومه شرکت مبتکران در یک نگاه
درباره مدیرعامل
افتخارات
پرسش های متداول
تماس با ما
About us
فروشگاه
مویدو
میچکا
بسته آموزشی
معرفی خدمات آموزشی
آزمون های دوره ای
آزمون تفکیکی
خدمات مشاوره
آزمون های تیزهوشان
آزمون های توصیفی
نمایندگی ها
نمایندگی های فروش و پخش کتاب
نمایندگی های آزمون
سفارش کتاب از مدارس
جذب نمایندگی آزمون
تور های آموزشی
تماس با واحد ارتباط با مدارس
تماس با واحد نمایندگی ها
پنل ارسال پیامک نمایندگی ها
پرتال آزمون
فرصتهای شغلی
جستجو
اخبار
ﺳﻪشنبه، 16 دی 1399
[ARTICLELINKWITHOUTTITLE]
با پرخاشگری کنکوریها چه کنیم؟
داوطلبان در روزهای نزدیک کنکور دچار نوعی نوعی تخلیه هیجان مانند انزوا، پرخاشگری و خشم میشوند که درک و همراهی والدین را میطلبد.
تا روز کنکور فرصت زیادی باقی نمانده و داوطلبان به شدت در حال جمعبندی و مرور مطالب درسی هستند تا خود را برای آزمون سرنوشت ساز کنکور آماده کنند. چیزی که بسیاری از داوطلبان این روزها تجربه میکنند استرس و اضطراب است که خود را در قالبهای مختلف نشان میدهد.
پرخاشگری، انزوا، زودرنج بودن، گریه کردن و عصبانیت علائم و نشانههایی هستند که داوطلب کنکور از خود بروز میدهد؛ البته این واکنشها نوعی تخلیه هیجان برای وی محسوب میشود و برایش آزار دهنده نیست ولی موجب ناراحتی والدین و اطرافیان میشود.
بنابراین والدین باید درباره این واکنشهای فرزند خود و علل آن به اندازه کافی اطلاع و اگاهی داشته باشند و نحوه برخورد در برابر آن را بدانند تا بتوانند به بهترین شکل وی را همراهی و کمک کنند.
با توجه به نزدیک بودن کنکور و به دلیل اهمیت این موضوع تصمیم گرفتیم با مشورت با یک مشاور تحصیلی کارآزموده و باتجربه، نظر وی را درباره راهکارهای مقابله با استرس کنکوریها جویا شویم؛ در همین راستا با اسماعیل قربانی مشاور تحصیلی و روانشناختی گفت وگو کردیم که در ادامه مشروح آن را میخوانید.
اسماعیل قربانی مشاور تحصیلی درباره مشکلات روانشناختی داوطلبان در ایام نزدیک کنکور می گوید: استرس و اضطراب یکی از مولفههای روانشناختی است که داوطلبان با آن روبه رو میشوند؛ یکی دیگر از مشکلات خشم درونی است که در داوطلب ایجاد میشود و خود را در قالب پرخاشگری نسبت به اطرافیان، انزوا، یاس، ناامیدی و غیره نشان میدهد.
والدین باید نسبت به فضای ذهنی داوطلب آگاهی داشته باشند، زیرا وی در حال سپری کردن شرایط سختی است؛ داوطلب در ایام کنکور در حال انجام کاری روتین و تکراری است که هیچ تضمینی برای نتیجه آن وجود ندارد.
اگر صفر تا صد یک امر دست فرد باشد فشار روانی کمتری را تحمل میکند، اما درباره کنکور اینطور نیست؛ زیرا داوطلب هیچ شناختی از دیگر رقبا وجود ندارد و این امر باعث میشود وی بهطور دائم نگرانی را با خود یدک بکشد و علائم روانشناختی از جمله پرخاشگری متوجه داوطلب شود، البته مکانیسم عمل داوطلبان در مقابل ناکامی یا احساس ناکامی متفاوت است.
ناکامی به این معنی است که فرد از رسیدن به چیزی ناامید شده و مکانیسم آن بیشتر خشم است، اما در احساس ناکامی واکنش فرد متفاوت است؛ صحبت نکردن با اطرافیان، انزوا، پرخوری، پرخاشگری، زودرنج شدن و گریه کردن از جمله واکنشهایی است که این افراد برای نشان دادن فشاری که بر آنها وجود دارد نشان میدهند. در واقع این واکنشها یک صحبت پنهان با اطرافیان و خانواده نیز هست که شما درباره آن تنها نیستید، پس درباره آن صحبت نکنید؛ در این شرایط گاهی به داوطلب توصیه میشود به اطرافیان خود بگوید امسال برای کنکور مطالعه میکنم، اما هدفم رسیدن به نتیجه در سال آینده است تا داوطلب بتواند باری که از سوی اطرافیان بر دوشش قرار میگیرد را زمین بگذارد.
متاسفانه یک داوطلب علاوه بر اینکه برای کنکور مطالعه میکند باید درباره روش درس خواندن، برنامهریزی و میزان پیشرفت خود پاسخگوی اطرافیان نیز باشد؛ این امر داوطلب را دچار سردرگمی میکند که چگونه باید پاسخگوی سوالات دیگران باشد. بنابراین والدین باید در این شرایط تنها نقش یک حامی را داشته باشند و به صورت کاملا محبت آمیز به اطرافیان خود بگویند که درباره فرآیند مطالعه کنکور با فرزندشان صحبت نکنند، زیرا ارائه راهکار برای یک داوطلب کنکوری توسط اطرافیان بیشتر از اینکه موثر و مفید باشد باعث نا آرامی و آشفتگی وی خواهد شد.
در این شرایط انزوا، خشم و عصبانیت داوطلب مولفههایی هستند که موجب آزار اطرافیان میشود، ولی برای خود فرد آزار دهنده نیست، زیرا واکنش هیجانی وی به یک فرآیند منفی است و در واقع تخلیه هیجانی اتفاق میافتد.
گاهی والدین از انزوا و گوشهگیری فرزند کنکوری خود گله دارند؛ در واقع داوطلب در حال تخلیه هیجان خود است، ولی این موضوع موجب آزار والدین میشود، پس بهترین کار این است که آنها به جای تغییر دادن فرزند خود، فضا را ترک کنند و وی را تنها بگذارند.
آگاهی والدین نسبت به شرایط و حالات روحی فرزند خود باعث میشود همدلی و نزدیکی بیشتری با وی داشته باشند و مولفههای روانشناختی که داوطلب کنکور از خود نشان میدهد به مراتب کمتر باشد.
در واقع اگر والدین با فرزند خود همدلی داشته باشند و داوطلب را نصیحت و سرزنش نکنند این واکنشهای منفی فروکش میکند و به تدریج ازیبن میرود. به طور مثال بسیاری از داوطلبان کنکور بیان میکنند که هنگام مطالعه برای کنکور بسیار زودرنج میشوند و با کوچکترین حرف یا نصیحتی گریه میکنند بنابراین باید به شدت از مقایسه و نصیحت وی پرهیز شود.
پرخاشگری، انزوا و زودرنج بودن در داوطلبان کنکور اتفاق میافتد و این مولفهها شبیه به هم هستند، اما یکی نیستند، زیرا افراد شخصیتهایی متفاوت دارند؛ به طور مثال ممکن است فردی که شخصیت مقابلهای دارد خشم را انتخاب کند و فرد دیگری که شخصیت منفعلی دارد با حرف نزدن دیگران را متوجه کند که نباید وارد فضای وی شوند.
یک داوطلب کنکور فشار درسی زیادی را تحمل میکند بنابراین باید وی را درک کرد و این حس متقابل باشد. همچنین باید برای رسیدن به نتیجه از یک متخصص کمک بگیریم و والدین نخواهند نقش این مشاور و روانشناس را بازی کنند؛ زیرا مشاورهای که والدین به فرزند خود ارائه میدهند کاملا در قالب نصیحت و سرزنش است.
منبع:
میگنا
دسته بندی اخبار
تازه های نشر (918)
..کتاب کودک - داستان (88)
..عنوان بندی کتاب ها (2)
..امتحان نهایی (4)
اخبار آزمون (1161)
اخبار عمومی (14552)
اخبار آموزشی (3260)
مقالات مشاوره (1382)
خلاقیت ها (4)
اخبار فرهنگی (1161)
خبرگزاریها (46)
المپیاد ریاضی نوجوانان ایران مبتکران (74)
به کانال رسمی مبتکران در تلگرام بپیوندید