نتایج یک مطالعه جدید تایید میکند که کاهش وزن با داروهای حاوی GLP-1 با کاهش خطر ابتلا به بیماریهای مختلف مرتبط است.
به گزارش ایسنا، آیا کاهش وزن با مصرف داروهای GLP-1 مانند Ozempic و Wegovy واقعاً خطر ابتلا به سایر بیماریهای مرتبط با چاقی را بهبود میبخشد؟
تحقیقات جدیدی که توسط دانشمندان دانشگاه لیورپول در بریتانیا انجام شده و در کنگره اروپایی چاقی(ECO 2026) ارائه شده است، پاسخ محکمی برای این پرسش دارد.
داروهای GLP-1 به نام «هورمون پپتید-1 شبه گلوکاگون» نامگذاری شدهاند که از آن تقلید میکنند و به سرکوب اشتها، تنظیم انسولین و قند خون و کند کردن هضم کمک میکند.
داروهای جدیدتر در این دسته همچنین اثرات هورمون دیگری به نام «پلیپپتید انسولینوتروپیک وابسته به گلوکز»(GIP) را شبیهسازی میکنند که به مدیریت آزادسازی انسولین و متابولیسم چربی کمک میکند. یکی از این داروها به نام مونجارو(Mounjaro) نیز در این تحقیق جدید گنجانده شده است.
ما میدانیم که این درمانها میتوانند در کاهش وزن مؤثر باشند، اما از نظر اثربخشی طولانیمدت و تأثیراتی که بر بقیه بدن دارند، سؤالاتی در مورد آنها وجود دارد. این همان چیزی است که مطالعه جدید در حال بررسی آن بود.
محققان دریافتند بیمارانی که بیشترین وزن را هنگام مصرف داروهای GLP-1 از دست میدهند، کمتر احتمال دارد که به بیماریهای مرتبط با چاقی، از جمله آپنه خواب و بیماری کلیوی مبتلا شوند.
در حالی که فرضیه اولیه ممکن است کمی بدیهی به نظر برسد مبنی بر اینکه کاهش وزن بیشتر به معنای کاهش خطر ابتلا به بیماریهای مرتبط با چاقی است، این تحقیق در واقع درک ما از داروهای GLP-1 را از چندین جهت مهم بهبود میبخشد.
محققان پروندههای سلامت ۸۹ هزار و ۷۱۸ نفر در ایالات متحده را که مصرف یکی از این داروهای GLP-1 یا GLP-1/GIP را بین ژانویه ۲۰۲۱ و ژوئن ۲۰۲۴ شروع کرده بودند، تجزیه و تحلیل کردند.
تغییرات در شاخص توده بدنی(BMI) به مدت یک سال پیگیری شد و بیماریهای بعدی به طور متوسط ۱۱ ماه پس از آن پیگیری شدند.
در مقایسه با کسانی که در طول سال درمان، کاهش بین ۰ تا ۵ درصد از BMI خود را تجربه کرده بودند، افرادی که BMI آنها ۱۵ درصد یا بیشتر کاهش یافته بود، ۳۷ درصد خطر ابتلا به آرتروز، ۳۰ درصد خطر ابتلا به بیماری مزمن کلیه، ۶۹ درصد خطر ابتلا به آپنه انسدادی خواب و ۳۲ درصد خطر ابتلا به نارسایی قلبی کمتری داشتند.
چاقی میتواند بر خطر ابتلا به همه این بیماریها تأثیر بگذارد و در هر مورد به جز نارسایی قلبی، به آستانه اهمیت آماری رسیده بود.
برخی از شرکتکنندگان در طول درمان با GLP-1/GIP وزن اضافه کردند. در مقایسه با کسانی که کمتر از ۵ درصد از BMI خود را از دست دادند، این افراد در معرض خطر آپنه خواب و نارسایی قلبی از نظر آماری به طور قابل توجهی بالاتری قرار داشتند.
همچنین لازم به ذکر است که حدود نیمی از شرکتکنندگان قبل از پایان سال اول، درمان خود را متوقف کردند. با این حال، این افراد همچنان در تجزیه و تحلیل آماری نهایی گنجانده شدند.
همچنین تصور میشود که درمانهایی مانند Ozempic و Wegovy علاوه بر کاهش وزن، مزایای سلامتی دیگری نیز مانند محافظت در برابر بیماریهای قلبی دارند.
حداقل از این تحلیل اینگونه به نظر میرسد که این مزایا میتوانند ارتباط نزدیکی با کاهش BMI داشته باشند و فقط از تزریق داروها ناشی نمیشوند.
ما همچنین میدانیم که افراد اغلب پس از ترک یکی از این داروهای GLP-1/GIP، دوباره وزن اضافه میکنند. نکتهای که محققان به آن نتیجه میرسند، این است که این درمانها باید به گونهای عمل کنند که مزایای سلامتی بیشتری فراتر از عدد پایینتر روی ترازو مشاهده شود.
محققان میگویند: در این مطالعه که نیمی از بیماران درمان مبتنی بر GLP-1 را ظرف یک سال پس از شروع قطع کردند، کاهش وزن با نتایج بالینی بدتری همراه بود، در حالی که کاهش بیشتر وزن با کاهش خطرات همراه بود.
آنها افزودند: این یافتهها اهمیت بالینی بالقوه دستیابی و حفظ کاهش وزن پس از شروع درمان مبتنی بر GLP-1 را برجسته میکند.
منبع: ایسنا